دریاچه زریوارـزمستان۱۳۸۵

تو به من خندیدی

تو به من خندیدی

ونمی دانستی من

به چه دلهره از باغچه همسایه

سیب را دزدیدم

باغبان در پی من دوید

سیب را در دست تو دید

غضب آلود به من کرد نگاه

 سیب دندان زده از د ست تو  افتاد به خاک

وتو رفتی من هنوز

سالهاست خش خش گام تو

 می دهد آزارم ومن غرق این پندارم

که چرا

باغچه کوچک ما سیب نداشت